* * *

Rozwiedziony ze słońcem
mam promień nadziei,
bo zawsze wstanę i zawsze polegnę.
Między powiedzmy, a pomilczmy
trwanie wieczyste
i docieranie się – byleby miłości.
Zawieram się w niedefinicji: dwóch słów

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.