Imię moje próżność

Wykaż się, pokaż, że
Potrafisz. Jestem z tobą
jak ta żywica, która
broczy
krzepnie i lśni, a nad to

sól tej ziemi, twoja
sól, bo cię zmiecie z tego
runa nowe, stare

zarzewie. Czuję to
wbrew senatom lasu,
bo umiłowałem
złożonością numeru telefonu
do kosmicznych ciał

Statek pejzażu odpływa

tu gdzie stykamy się:
góry, morza,
lasy – oceany, pustynie
wąwozy, powierza

i próżnie…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.