W ogóle

Stałeś się święty za życia.
Brak autosugestii wynagradza ci wątpliwość, w kropli jest opowiadanie.
W nerwach o wakacyjnej przygodzie, o twórczym horyzoncie widzianym z poddasza zachłanna gwiazda.
W żaden z możliwych sposobów nie zataisz krzyża, twoje barki dźwigają światło w szczelinie miłość, gdziekolwiek jest fabuła jak orzeł upadający pod ważkością korony.
Nad ziemią suknia ze ślubu żywiołów…
I dopiszę brakujące wiersze, na dachach – dam zgodę na nieporuszone.
Będę lepił człowieka na wzór, a odebrane to będzie wielka spowiedź przed tym po przecinku?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.