Super-scenariusz

rozsądek ze śmiercią mylą poligloci
szukając super–scenariusza

 

mijam fale w świcie kamieni
rzuconych we frazę, która pojawi się Wszędzie
podpalam wodę,

 

bo chciałbym mieć zakład z przeszłością
o kilka drzwi do pokoju

 

jednego z dwoma oknami
na świat, którego śliski układ
obejmie ulgę koloru okruchów całości

 

dla ciebie Julio stałem się listem
osadzonym w bukłaku

 

na pamięć wyryta zgubna skłonność
do pływania w pełni księżyca

 

zmusza mnie nieustająco winnego
nieustająco zadłużonego

 

muszę skończyć wiersz
jak sosny trwałe w kondukcie milczące
weszły w dialog z pelargonią

 

uścisnęły dłonie wierzb

 

świat nie odpowie mi na żadne pytanie
stojąc w kolejce po westchnienie fundamenty dnia weszły w noc
dałem wyraz równie ważny

 

ostatniemu westchnieniu

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.