***

Stare buciki mojej żony śrubokręt
krzyżak i pająk krzyżak

 

jakbyśmy mgłę pożerali wstydem Sokratesie
dobrzy to ci, którzy zadają się z marzeniami
podtrzymując płomień antyku

 

co źli rzeczywiście robią,
bo drzewa na wsi niczego mnie nie nauczą?

 

ujarzmić potrzeby materialne,
namówić kata na cudzysłów

 

na białej stronie obraz nijaki i nic nigdzie, tylko dziwowisko
ale jeszcze nie wiem czy pozwolisz mi
wyjść z siebie
zanim z siebie wyjdę

 

obmyję świeży mozół w jeziorze
Sokratesie nauczę się pływać w spanikowanym drzewie,
którego symbolika ubiega stulecia

 

każdy zakochany jest poetą,

 

w zakochanej ziemi, której dobra
mierzę w krokach

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.