Słowo pisane a honor wersów?

W garści poezja – oddana jesieni,
darowane życie za życie.

 

W ringu braw odcień krwi, dla
wnuków czysta arytmetyka.

 

Jemiołuszki grają w stylu mistrza.
Cios zadając człowiekowi

 

w jego własnym barbarzyńskim
ogrodzie. Słowo między pustymi

 

gniazdami, drzewo ma niebezpieczne
kolory, wczesny Renesans w

 

domu czytelnika, wolnego ptaka
wystawiony na naturalny nokaut

 

i jego brak?

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.